Początków śladów polskiego garnizonu powinno się doszukiwać się pospołu z wejściem do Szczecina pododdziałów 16 Brygady Pancernej. Nastąpiło to 14 lipca 1945.
Garnizon dysponował szeregiem obiektów koszarowych o dobrym poziomie technicznym. Do większych wypada zaliczyć: agregat koszarowy wobec ul. Wojska Polskiego, całokształt poniżej ul. Żołnierskiej - przechodzący do wnętrza ul. Mickiewicza także przylegający z ul. Łukasińskiego.
Początkowo nieuregulowany status ustawodawczy miasta po II wojnie światowej zmuszał władze wojskowe do dyslokowania oddziałów WP wewnątrz garnizonach ościennych (12 DP).